Marathon Rotterdam 2016

Zondag, 10 April 2016. Net als voorgaande jaren mocht ik weer bij mijn lieve familie logeren. Altijd weer thuis komen. De marathon van Rotterdam 2016 is mijn vierde keer in deze mooie stad. Elk jaar is hij weer speciaal, elk jaar probeer ik weer een PR te halen. Zo ook dit jaar. Ik was zo scherp als wat en had er goed voor getraind. De schema’s van Tiny werkte ik met gemak en vooral veel plezier af. Vantevoren al een plan van aanpak besproken met Tiny. Ik was hongerig en droomde stiekem van een sub3.50. Dat vond Tiny nog een beetje te vroeg, en ik ben achteraf blij dat hij me dat heeft gezegd. We zouden voor een 3.55 gaan.

Die ochtend was ik ruim op tijd bij het Doelwater. Alleen sterfde ik van de zenuwen en ik kreeg het daardoor erg koud. Gelukkig kwamen al snel bekenden aldaar, maar ik heb het niet meer warm gekregen tot aan het startschot.

Ik zat helaas in wave 3. Dat vond ik wel jammer want ik had aangegeven dat ik tussen 3.30 en 4.00 wilde finishen. Dus dat was nog wel even koukleumen in het startvak maar gelukkig werd ik wel een heel klein beetje warm van Lee Towers. Elk jaar moet ik dan een beetje huilen.

Na de tweede wave ging de poncho uit en toen het startschot voor mij eenmaal had geklonken viel de spanning van me af. Maar wat was het druk op het parcours. Ik moest weer keihard werken om mijn pace te halen. Ik ging voor 5.30 dan had ik een kleine buffer. (afspraak met Tiny was 5.34) . Ik zag aan de overkant nog Rinus en Linda lopen. Natuurlijk even geroepen en gezwaaid!  En toen de Erasmusbrug op. Ik had nog niet eens benoemd dat we prachtig weer hadden. Ik had een tshirt aan maar ik had net zo goed een tankop aan kunnen doen, maar dat boeide niet meer. Ik was onderweg! Toen we de brug over waren kwam ik Wojslaw Rubisz nog tegen. Iemand die ik tot dan toe alleen van Facebook kende. Maar door zijn karakterestieke uiterlijk herkende ik hem meteen. Hij liep niet mee maar liep half mee om foto’s van de hazen Rinus en Linda te maken. Hij nam van mij ook nog een foto.

12933105_1134918183238790_3605486665498041108_n

Hij liep een tijdje met me mee en toen ging hij weer snel naar Rinus en Linda. De 2 wegen kwamen samen en de weg werd smaller. Ook kwam er een waterpost aan, het werd weer hutje mutje. Ik nam mijn eerste gelletje. Mijn horloge lag achter op schema en dat bleef hij. Elke keer als mijn horloge een kilometer had afgetikt, duurde het nog even voordat het officiële kilometerbordje verscheen. Ik had het idee dat dat alleen maar erger werd. Dat was lastig rekenen voor mij en bovendien liep ik telkens achter de feiten aan. Ik besloot mijn buffertje aan te houden, althans dat probeerde ik. Ik vond het lastig gaten in te duiken en ruimte te zoeken om in te halen. Maar ik deed het wel. Elke keer was ik aan het rekenen, nu moet ik de volgende 5 kilometer ongeveer 27 minuten over doen. Dat rekenen leidde me ook een beetje af. Onderweg kwam ik Ubing ook nog tegen, die stond bij een wisselpost. (ongeveer bij de 10kilometer als ik het goed heb)
12974469_1183230635021331_5159872202605731706_n

Hij maakte nog even een razendsnelle foto van me, maar omdat ik hem ook nog nooit in het echt had gezien en ik toch wel een speciale band met hem heb, besloot ik toch nog even een razendsnelle en fijne knuffel bij hem te scoren. Ik kon dat niet laten liggen. En hup, snel weer door. Een paar dagen voor de marathon begon mijn knie een klein beetje vervelend te doen. Ik dacht gelijk al: het zullen de zenuwen wel zijn, nog nooit last van die knie, en nu ineens in de rust gaat ie vervelend doen. PMS (Pre Marathon Stress) Maar mijn knie liet me tijdens de marathon niet met rust. Hij deed weliswaar geen pijn maar hij was wel constant aanwezig. Alsof hij elke keer een middelvinger naar me opstak. Ik probeerde het zo goed en zo kwaad als het kon te negeren. Zolang het geen pijn doet of zolang het me niet belemmert ga ik door! Af en toe een steekje in mijn zij, maar dat negeerde ik ook. Ik at en dronk op de afgesproken tijden. Tussendoor waren er ook extra sponsposten. Dat was wel heel erg fijn. Lekker wat fris water over me heen. Geen overbodige luxe met dit weer. Onderweg ook nog een paar keer John en Ans langs de kant gezien die aanmoedigden en foto’s maakten. Altijd fijn want daar krijg je energie van!

Bij het 20 kilometerpunt nog uitgekeken naar Sharon, want die zou vanaf dat punt een kwart rennen. Helaas heb ik haar niet kunnen spotten. Ik had het gevoel dat ik aardig op schema lag, alleen vond ik het lastig inschatten omdat mijn horloge zo achterliep. Ik deed mijn best om op tempo te blijven. Onderweg richting de Erasmusbrug kwam ik Ria Lasscher nog tegen, collega, ze had erg veel last van de warmte en besloot wat rustiger aan te doen. Heb haar even succes gewenst en ben doorgegaan. Die Erasmusbrug was erg zwaar maar die mensen die erop stonden om je aan te moedigen maakte het iets meer draaglijk. Ik zag op een gegeven moment dat de tunnel met de trommels eraan kwam. Elk jaar krijg ik weer kippenvel als ik daaronder door loop. Ik besloot om te proberen het geheel te filmen. En het is gelukt!

Zo’n magisch moment!! Daar krijg je energie van!

Vlakvoor de kubuswoningen hoorde ik iemand mijn naam roepen, was het Soraya met haar zoontje Kyo! Ik was zo in trance dat ik dat even moest verwerken, maar het kwam uiteindelijk goed. hahahaha. Thnx Sor!! En dan op naar het Kralingse Plas. Op de weg ernaar toe is het zoals elk jaar een drukte van belang. En daar stond zoals de 2 keer daarvoor Ronald Meijer! Hij liep nog een tijdje mee en vroeg hoe het ging. Ik zei dat ik het zwaar had maar dat ik voor een PR ging dus dat het ook niet anders dan zwaar kon zijn. Hij maakte snel een foto en weg was ik.

12985354_10209107757914362_164220564462937585_n

Het Kralingse Bos was gezellig druk! Ik heb nog een tijdje met een meisje gekletst die een kwart mee liep en er zo van genoot!  Ik moedigde haar aan en zei mij en ik ging weer verder. De pijntjes komen langzaam om de hoek kijken. Mijn knie wordt iets aanweziger en vraagt aandacht. Ook ligt kramp op de loer dus ik probeer mijn voet zo goed mogelijk af te wikkelen. Bovenbenen zeuren en ik krijg pijn in mijn zij. Ik neem mijn laatste gelletje, alleen duurt het nog even voordat ik een waterpost zie. Dat is jammer. Ik krijg wel wat aangeboden maar daar zit zoutoplossing in zeggen ze, en dat durf ik niet aan, ik wacht wel even tot de waterpost. Onderweg zie ik nog een bekende Dennis, en die stuurt me later ook nog wat foto’s

12974297_1134999846563957_7148088674412781878_n13000145_1134999859897289_2182125822180513296_n

Ik loop het Kralingse Bos uit en daar zie ik een groot videoscherm. Zou ik iets zien?? Maar nee, helaas. Later hoor ik dat mijn lieve vriendinnetje Maaike wel een leuk fimpje had gemaakt en die heb ik achteraf gelukkig wel gezien. De laatste loodjes, alles doet pijn. Ik merk dat ik niet meer het tempo kan volhouden. Dat is niet erg. Ik ben ook klaar met rekenen. Sub4 haal ik makkelijk. PR hoop ik op!

Ik zie John de Boer ineens staan in het midden van het parcours en die pept me nog even op. Wat een heerlijke oppepper.

Het allerlaatste stukje. Ik zie Bjorn Parree nog onderweg. Hij schiet een plaatje van me.

bjorn

Ik draai de Coolsingel op. Ik juich luid! (terwijl ik dit tik stromen de tranen over mijn wangen) Nog 500 meter. Sub3.55 is niet belangrijk, ik ga hier van genieten en ik steek mijn handen in de lucht!!! Ik ben zo blij, ik heb het gehaald! Ik geniet met volle teugen!!! Ik kan niet stoppen met lachen!! Op het laatst pers ik er nog een sprintje uit en ik stop de klok. Geen sub 3.55. Ruim een halve minuut eroverheen. Maar who gives a fuck! I did it. Ik ben apetrots en ik heb het maar weer gedaan. Een PR in de pocket. Ondanks het gevecht heb ik intens genoten, van het publiek, van de medelopers, van de vrijwilligers, van het weer en van mezelf! Deze pakt niemand me meer af!!

FcertA4.tmpl-F726-IJP1

looptijden

Advertenties

6 thoughts on “Marathon Rotterdam 2016

  1. Weer een mooie weergave van de Marathon en dat je in de tunnel nog zoveel kon praten, petje af en gefeliciteerd met je PR

  2. Volgende jou marathon ben ik jou pacemaker 🙂 Jij hebt kiezen tijd rennen 🙂 tussen 4-3:15uur 🙂 Groetjes Tamara

  3. Top prestatie weer en ook een prachtig mooi geschreven verhaal. Net of je zelf mee loopt zo als lezer. En dat gevoel die Coolsingel op te komen met die mensenmassa’s links en rechts. Krijg daar nu nog kippenvel van, 3 jaar na dato.

  4. Goed gedaan Tamara! Ook langs deze weg, van harte gefeliciteerd met je PR.
    Zoals altijd was het weer leuk je te zien, spreken en aan te moedigen. We zien elkaar over een aantal weken weer.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s