Berenloop 2-11-2014

Na de teleurstellende afgelasting van vorig jaar, leek het er op dat deze editie geen vuiltje aan de lucht hing om de Berenloop door te laten gaan. Sterker nog, het was stralend mooi weer. Zonnetje hoog aan de hemel, wel een stevig windje maar ach; dat mag de pret niet drukken. ’s Ochtends vroeg om 7:15 stap ik in mijn auto’tje op naar Harlingen. Ik zou Rinus en Linda in Harlingen treffen. Eenmaal in Harlingen krijg ik een telefoontje van Rinus, ze zaten al op de boot en hielden een plekje voor mij vrij. Dat is fijn!

10420251_10203565398520471_7699521418063365851_n

Linda heeft haar berenpakje al aan. Linda zou rennen in haar troetelberenpakje. Ik vind het knap! Aan boord kletsen we wat af over alles en nog wat. Het is zo gezellig, de 2 uren vliegen om en voor we het weten komen we aan op West.

In West lopen we eigenlijk meteen John en Ans tegen het lijf. Het is erg gezellig. John zou eveneens voor de hele gaan en Ans voor de halve.

10471264_10203565399480495_8760811652535521516_n

Het is toch best wel koud dus na een tijdje moeten we eerst onze shirtjes halen en daarna willen we wat warms opzoeken om de tijd te overbruggen. Na veel vragen en zoeken hebben we eindelijk Ons Huis gevonden, Rinus had heel erg slim zijn startnummer van vorig jaar nog bewaard. Zodoende kon hij het shirt wat we nog te goed hadden van vorig jaar nog ophalen. Ik daarentegen was vorig jaar zo boos, dat ik mijn startnummer woedend heb verscheurd. Jammer joh!!! maar gelukkig had ik de foto’s nog. Ik kon zo via mijn telefoon laten zien dat ik het startnummer wel in mijn bezit heb gehad. Dus kreeg ik toch nog mijn shirt van Berenloop editie 2013. We konden bij Ons Huis ook even omkleden en startnummers opdoen. Want alhoewel Linda al in vol ornaat klaar voor de start was, moesten Rinus en ik ons nog wel even omkleden. Ik zat nog wat te twijfelen tussen mijn setjes en heb op het laatste moment toch maar besloten om ipv mijn splinternieuwe InkNburn tanktop shirt mijn Running Sucks t-shirt aan te doen. Ik vond mijn tanktop, hoe mooi ook, toch iets te riskant. Ik was bang toch heel erg af te koelen. Ik ben achteraf blij dat ik die keuze had gemaakt.  En onze lieve Rinus, we hadden hem uitgedaagd. Het was namelijk rokjesdag vonden wij, en Rinus  zou Rinus niet zijn als hij er niet iets ludieks op zou verzinnen. Hij heeft flink zijn best gedaan en uiteindelijk is het dit geworden:

10155970_10203565397280440_5012210911867677337_n

Zodra we aangekleed waren zijn we een cafétje ingedoken voor een lekker warm kopje thee en chocolademelk. Dat was gezellig. Toen het bijna tijd om te starten was, snel nog even een laatste keer plassen en op naar het plein onder de Brandaris. Daar troffen we weer allerlei bekenden.  Snel naar het startvak. Ik heb nog om me heen gekeken voor Katia maar helaas, haar hebben we niet meer getroffen.

Eenmaal in het startvak treffen we ook Andrina en haar loopmaatje. Dit zou voor hun een marathondebuut zijn! In 2013 zouden Andrina, ik en nog 2 maatjes onze eerste marathon lopen, helaas gooide blessures roet in het eten van 2 van deze loopmaatjes. Nu 2 november 2014 was Andrina er klaar voor. En meteen de Berenloop, niet een van de lichtste exemplaren. Nog een paar foto’s in het startvak.

250370_10203565401880555_5617102056941661881_n 10502278_10203565402240564_1730591048712959239_n

Het aftellen is begonnen, de zenuwen gieren door mijn lijf. Ineens hoor ik een toeter, die ik door mijn hele lichaam voel. Het startschot! We mogen gaan!!! Ik hoor de omroeper zeggen: dit zijn 42 kilometers mensen, applaus!!

Onderweg komen we Tiny tegen. Tempomaker! Hij heeft een paar pupillen bij hem die ook hun debuut op deze afstand doen. Een paar dagen voor de marathon had Tiny een foto van mijn tattoo aan zijn pupillen laten zien, zij herkennen mij van achteren aan mijn tattoo. Hij zoeft ons als een haas voorbij. Maar niet voordat Rinus een selfie heeft gemaakt. 🙂

1507973_10203565405000633_1626908232359040654_n (2)

Het loopt best lekker, tikje snel maar hij gaat best lekker. We hebben veel plezier met ons groepje. Andrina en loopmaatje lopen gezellig met ons mee. Ook Rik heeft zich bij ons aangesloten. Het is een gezellige bedoening.

We lopen Hoorn voorbij. We lopen langs het huisje waar Jelmer vroeger vaak heeft vertoefd met zijn ouders. Het is gezellig langs de kant. Enthousiaste supporters die vooral erg onder de indruk zijn van Linda haar mooie berenpak en Rinus zijn mooie bril. Wel erg jammer dat iedereen het prachtige rokje wat Rinus speciaal had aangeschaft over het hoofd ziet. Iedereen blijft namelijk hangen bij zijn prachtige bril, die ook werkelijk prachtig is!!! Maar zijn rokje is even zo mooi en zeker de moeite waard! Hij gaat nog steeds lekker, we hebben de wind in de rug. Wetende dat we die wind straks tegen zouden krijgen. Rinus en Rik hebben een sanitaire stop en Linda en ik lopen rustig verder. Even later weten ze ons weer te vinden. Linda gaat echt als een speer, heeft praatjes voor 10 en beurt een ieder op die aan het wandelen is. Zo’n positieve energie. Het is echt een eer om naast haar te mogen lopen. Wat een geweldig mens. We passeren de helft.

1800438_10203565405880655_2796440287099002001_n 10561779_10203565406200663_1405631297535392052_n

De verzorging is echt geweldig!! Elke 5 kilometer is er water, sportdrank, cola, fruit en ontbijtkoek ruim aanwezig. Echt geweldig gedaan. Ons favoriet is toch wel een lekker fris partje sinaasappel. Lekker zoet en fris. Nadeel is het vruchtvlees gaat tussen je tanden zitten, maarja dat nemen we voor lief.

_MG_4686

Stiekem begint het een beetje zwaar te worden. Maar we gaan stug door. Het groepje is nog steeds compleet waar we mee begonnen. We hebben niet alleen last van de wind, ook bevat het parcours ook heuvels. Heuveltje op, heuveltje af. Stug gaan we door. We weten dat we bij 33 kilometer 4 kilometer strand krijgen.

_MG_4706 _MG_4720 _MG_4728 _MG_4730 _MG_4741

Dan krijgen we de klim naar het strand. Dat is best wel zwaar hoor!!

_MG_4785 _MG_4787

Ik kan het tempo ook niet meer volhouden. Ik geef aan dat het mij te snel gaat. Ik zeg dat ik het wel kan afmaken alleen niet meer op het tempo wat er op dat moment gelopen werd. Linda ging als een trein, ze besloot niet af te remmen maar heen en weer te rennen. Weer een stukje vooruit en weer terug. Ze kon wel 100 kilometer rennen op dit prachtige eiland. Het  strand is prachtig! We hebben wind tegen maar ik vind het niet erg. Een tandje terug maar prima te doen. van 33 kilometer naar 37 kilometer strand. De zon is inmiddels weg en ik heb het best koud. Zo blij dat ik een t shirt heb aangetrokken ipv de tanktop. Na het stuk strand moeten we naar boven, door het mulle zand. Dit was het meest beroerde stuk van die hele marathon. Mijn god, wat ging ik stuk op dat stukje. Ik kon wel janken.

_MG_4801

Het stukje strand heeft er voor gezorgd dat we afscheid hebben moeten nemen van Andrina en haar loopmaatje en Rik. Die zijn hun eigen tempo gaan lopen. En dan de laatste 5 kilometer. Het waren zulke lange 5 kilometers. Het stukje klim naar boven door het mulle zand heeft me zo gesloopt. Rinus pept me op en zegt: dat is geweest, en snel vergeten! Er is nog een verzorgingspost en we nemen nog een partje sinaasappel en ik krijg nog een dextro toegestopt. Nog heel even. We horen de muziek al in de verte. Maar we moeten nog even. Linda gaat nog steeds als een malle die loopt op en neer. Wat een energie heeft ze. Ik ben niet zo positief meer, ik vind het retezwaar. Ik ga het redden, dat weet ik zeker maar ik moet er zo hard voor werken. We lopen West in. En het lawaai komt steeds dichterbij. Nog 1 kilometer, we lopen richting de haven. Nog een klein lusje. Dan lopen we de hoofdstraat in, jemig wat een mensen!! Wat een feestende massa. Ik word als held binnengehaald. High five hier, en high five daar. De rode loper, zo lang! Mijn naam wordt nog omgeroepen. Yes, ik heb het gehaald in een tijd van 4:18:38!!!

_MG_4815

Nog even een filmpje van Rinus!

Getalletjes Garmin

Na de finish nemen we een heerlijk kopje boullion. We lopen Tiny nog tegen het lijf. Hij heeft ook heel sterk gelopen. In een negatieve split. We drinken rustig ons boullion op en lopen naar Ons Huis nadat we onze tassen hebben opgehaald. Daar kleden we ons snel om. Als we dat hebben gedaan lopen we buiten John en Ans tegen het lijf. We kletsen wat na. Ik krijg het behoorlijk koud dus we besluiten om een cafétje in te duiken. Heerlijke warme chocolade met slagroom. Het is supergezellig.

1016466_10203565396840429_8104997786745996273_n

Als het bijna tijd is om naar de boot te gaan lopen we de kant van de haven op. We nemen daar afscheid van John en Ans, die blijven nog een nachtje. In de hal van de haven horen we Hessel zingen. Het is een drukte van belang en we moeten via de zijkant aan boord van het schip. We hebben een mooi plekje op de boot. Ik kan mijn schoenen uitdoen en even languit met de voetjes. Ik kon wel bijna slapen.

Na ruim 2 uren komen we aan in Harlingen. Ik neem afscheid van Rinus en Linda en loop over de brug naar mijn auto toe. Ik kom John nog tegen. Ook nog even gezellig gekletst. Eindelijk zie ik mijn auto’tje die er maar verlaten bij staat. Even na 22:00u kom ik thuis.  Ik ben erg tevreden en supertrots op mezelf. We zijn iets te snel van start gegaan, waardoor ik het op het strand erg zwaar kreeg, maar ik heb een prima tijd gelopen vond ik zelf. Volgende doel is Rotterdam binnen de 4 uur. Ik krijg daar hulp voor, waar ik erg dankbaar voor ben. Eerst nog maar even nagenieten van mijn vierde marathon.

Advertenties