Marathon Rotterdam deel 2

Zoals beloofd deel 2 zodra ik de foto’s binnen had. Dus bij deze. De meesten weten dat ik deze marathon wilde opdragen aan mijn vader. Toen ik dit bedacht zat hij te wachten op een donorhart. Dat betekende dat hij niet verder mocht reizen dan 150 km van het UMCG af. Nou is hij zoals jullie weten inmiddels succesvol getransplanteerd.  Wat niets veranderde aan het plan. Mijn marathon loop ik nog steeds voor hem en ik zou de medaille met trots dragen en terugbrengen naar Drachten, naar mijn vader. Maar dat liep iets anders….

Tijdens het uitlopen in hoor ik Jelmer roepen van achter het hek. Tot mijn grote verbazing stonden mijn kinderen en mijn moeder naast hem!! Met allebei een grote kartonnen hand in hun handen. Mama, we hebben een heel eind gereisd om jou aan te moedigen!! Wat een verrassing!!!

601976_521214107942537_901487180_n

 

Een snelle knuffel en een kus door het hek heen. Ik zou ze verderop ontmoeten en verder kunnen knuffelen!! Ik loop rustig door. Hoor ik weer mijn naam vanachter het hek. Daar stond mijn lieve ome Jan hevig geemotioneerd achter het hek te roepen. Weer een knuffel dwars door het hek. Hij vertelt dat hij zo ontzettend trots op mij is. Zelf word ik overdonderd door alles. Ik laat het gebeuren. Ik ben euforisch en sta stijf van de spanning!

DSC_0588

 

Ome Jan zegt: gewoon doorlopen nu. Er staat een delegatie op je te wachten. Ik loop naar de uitgang van het uitloop gebied. Mijn oog op de hekken. Hoor ik mijn vader roepen. Staat hij daar naast de hekken te roepen. Hij mocht van de beveiliging even voor de hekken staan met zijn rollator. Huilend komt hij naar mij toe. Vertelt me hoe trots hij op me is!!!  Hij trekt mij naar zich toe. Ineens schiet er kramp in beide kuiten, ik zak door mijn knieën en val achterover. Ik hoor mijn vader roepen en ineens staan er 4 man beveiliging om me heen. Ik weet meteen iedereen gerust te stellen dat het ‘slechts’  kramp is. Een man van de beveiliging en een medeloopster drukken de kramp uit mijn kuiten. En even later sta ik weer op en kan dan even goed mijn vader een knuffel geven.

 

 

DSC_0591

 

DSC_0593

 

Tante Tineke en Tiny O staan ook bij mijn papa, wat overweldigend allemaal. Ik kan het amper bevatten!! We zouden iedereen treffen bij het politiebureau op het doelwater.  Eindelijk kan ik knuffelen met Morris.

DSC_0595

 

En de rest van de delegatie! O.a. Sharon:

DSC_0596

 

Omdat ik helemaal bezweet ben wil ik even schone droge kleren aantrekken. Dus ik loop na het knuffelmoment even naar de kleedruimte op het Stroveer. Onderweg kom ik Dick Pluim nog tegen. We kletsen wat en besluiten samen naar de kleedgelegenheid te gaan. Hij wilde zijn medaille ook laten graveren. Nadat ik had omgekleed en mijn medaille had gegraveerd liep ik weer terug richting het politie bureau. Onderweg werd ik opgevangen door ome Jan. Die loopt als een trotse oom om me heen met zijn fotocamera ❤

DSC_0603

 

Bij het politiebureau zie ik mijn moeder ook! Die waren ze namelijk kwijt. hahahaha.

DSC_0604

 

DSC_0606

 

Terwijl we daar zo staan kom ik ook Max Ferdinandus tegen. Zo toevallig!!

DSC_0609

 

Mijn lieve ome Jan zegt ineens: en nou wil ik met Tamara op de foto! hahahaha

DSC_0612

 

We besluiten om naar ome Jan en tante Tineke te gaan. Ome Jan zou bami maken!! Nou daar had ik wel zin in!! Koolhydraten aanvullen! Trap lopen gaat nog wat moeilijk en ik ben zo stijf als wat.

DSC_0616

 

En dan eindelijk: makan makan!!!!!

DSC_0626

 

Als ik mijn eten op heb, besluit ik dat ik lang genoeg met die medaille heb rond gelopen. Dus ik draag hem over aan mijn lieve papa. Voor wie ik het allemaal heb gedaan!!!

DSC_0629

medaille

DSC_0631

DSC_0632DSC_0633

 

 

Nadat we het eten op hebben, gaan we weer op huis aan. Het is nog een lange weg naar Drachten. Wat was dit een geweldige dag!!  2 dagen nadat ik mijn marathon heb gelopen heb ik een afspraak met Tattooshop Lucky Shot. Mijn medaille heb ik afgestaan maar omdat ik toch een blijvende herinnering wilde hebben had ik besloten mezelf te trakteren op een tattoo! Hij is prachtig en ik ben er blij mee!

526474_10200574312468023_1576093178_n

 

155753_10200574312068013_500730584_n

Advertenties

Marathon Rotterdam deel 1

Eindelijk is het weekend aangebroken dat ik de marathon van Rotterdam mag lopen. Mijn allereerste marathon in mijn hardloop carriere. Ik zeg mijn eerste omdat ik voor ik deze marathon gelopen heb ik bijna zeker weet dat dit niet mijn laatste zal zijn. In tegendeel! Ik had de volgende eventueel al gepland! Mijn volgende gaat hoogstwaarschijnlijk de Berenloop op Terschelling worden. Maargoed eerst 010 maar even lopen! De meesten van jullie die dit lezen weten hoe ik me hierop heb voorbereid. Heel serieus en vooral met heel veel plezier! De laatste week goed op mijn voeding gelet. Veel koolhdyraten gegeten en vooral veel water gedronken. Ik drink normaliter niet zo veel en ik wilde sowieso voor de marathon goed gehydrateerd zijn! Dus dwong ik mezelf minstens anderhalve liter water per dag te drinken. Ook  begon ik vanaf woensdag met een bietensapkuur. Elke dag een flinke glas bietensap. Ik voelde me goed en ik was er meer dan klaar voor! Ik voelde wel dat ik de laatste week erg weinig had gedaan maarja dat moest. Ik moest mijn rust pakken voor zondag. Zaterdag vertrokken we naar Rotterdam!  De kids naar opa en oma en Jelmer en ik gingen bepakt en bezakt op pad. Mijn sporttas was groter dan mijn overnachtingstas. hahahaha. Ik wilde alles mee hebben, niets aan het toeval overlaten. In Rotterdam werden we hartelijk ontvangen met taart en broodjes. hmmmm. Daarna gingen we met zijn allen de stad in om het startnummer te halen. We waren binnen een half uurtje midden in het centrum van Rotterdam met de metro. Wat een mensen!!

1

Nog even samen poseren voor het WTC gebouw:

2

Jelmer, Lex en de kinderen bleven buiten wachten terwijl Sharon en ik naar binnen gingen om het startnummer te halen. Eerst kon ik het niet goed vinden en ik stond ik in de rij voor de subtoppers. Goed na even om me heen vragen stond ik eindelijk in de goede rij. Daar stond een hele lieve man die wel even met mij op de foto wilde. Mooi en magisch moment: mijn startnummer in ontvangst nemen.

3

Daarna een mooi thsirt gescoord die iedere marathon loper krijgt! Zo dat is mooi! Weer eentje in mijn collectie loopshirtjes! Nog even geposeerd met mijn lucky number:

4

Nog even snel plassen (ja van die anderhalve liter per dag blijf je aan de gang) en daarna gezellig de stad in. Niet lang in de stad gebleven want we wilden ook nog even wandelen in een mooi natuurgebied vlakbij waar Sharon en Lex en de kindjes wonen. Zo kon de hond ook even lekker zijn energie kwijt. Het was een pittige wandeling en de kindjes van Sharon en Lex waren superflink!!

5

Bij thuiskomst hadden we erg veel trek. Lex had heerlijke Roti gemaakt. Zo ontzettend lekker!! Nadat de kids op bed lagen hebben we gezellig een filmpje gezien met zijn viertjes. Hoe toepasselijk: De Marathon!! hahahaha Heerlijk ontspannen.

’s Nachts lagen Jelmer en ik op een luchtbed. We kwamen niet echt heel erg goed in slaap. We rolden telkens in hetzelfde kuiltje wat opzich wel gezellig was. Maar we kwamen moeilijk in slaap. Maar we lagen wel lekker en het was  niet erg. Het waren ook de zenuwen een beetje. Ik had telkens ‘last’  van spanningen. Zo’n gevoel dat je hebt dat als je kind bent en je de volgende dag jarig bent!  Toch hebben we wel een paar uurtjes geslapen geloof ik. En het scheelt de nachten ervoor hebben we prima geslapen dus eigenlijk is het helemaal niet erg. Ik voelde me de volgende dag erg fit. Ik stond stijf van de adrenaline! Ik werd lekker bediend door mijn lieve nichtje met lekkere broodjes en koffie. Intussen maakte ik het startnummer vast aan mijn shirtje:

6

Op dat moment kreeg ik nog een berichtje van Claudia. Claudia is een meisje die mijn vader in het Beatrixoord heeft ontmoet. Zij heeft ook net als mijn vader een harttransplantatie ondergaan. Ze vertelde me dat ze vrijwilligster was en op het 32km stond. Dat is leuk!!! Ik zou naar haar uitkijken!  Zo na het ontbijtje lekker gedoucht en klaargemaakt!

7

We zouden de 8:45 metro nemen. Dan hadden we ruim de tijd om op tijd bij de tweetup te zijn. Eerst mijn tas bij het stroveer brengen. Daar vlakbij kom ik mijn neef Raimondo nog tegen met zijn loopmaatje. Samen liepen we naar het stroveer. Om daar de tassen te lossen.

8

Raimondo zou de 10km doen. Volgend jaar doet hij ook mee met de marathon!!

9

Net op tijd waren we op tijd voor de tweetup! Ik schoof net op  tijd aan voor de foto!!!

marathon Rotterdam 2013

En meteen door naar de start. Ik neem afscheid van mijn man, Sharon en Lex & kids. En loop in mijn uppie naar het startvak. Ik zie daar Dick Pluim ook.  Dan sta ik daar tussen al die mensen. Met 1 doel! Weer gezond over de Coolsingel finishen. Ik sta daar alleen maar ik voel me niet alleen. Ik voel me 1 met al die mensen! Ik ben gelukkig!

10

Dan begint Lee Towers te zingen!! Dit is toch geweldig???

Wat voel ik me lekker!!! Ik ben hier bij! Ik heb hiervoor getraind, ik kan  dit!!!! Nadat Lee Towers gezongen heeft klinkt het startschot!! We gaan!!! Het gaat goed, ik loop goed, constant! Ik speel met het publiek. Ik zweep het publiek op! Als er muziek langs de kant staat dans en zing ik mee!  Ik geniet met volle teugen. Dick haalt me onderweg nog in. Ik maak praatjes met medelopers maar ik doe dit alleen. Ik loop mijn race ik maak mijn feestje!  Want dat is deze loop: een feestje. Al die mensen langs de kant die staan er voor jou! Kinderen die langs de kant staan met hun handen omhoog voor een high five! Tuurlijk, altijd!! Wat is dit lekker!!!! Ik zing ik dans ik doe gek, ik roep eens wat geks! Ik loop nog steeds lekker. Lekker ontspannen en ben me zeer bewust van het feit dat ik moet genieten. Van moeten is geen sprake want het gaat automatisch. Ik hoef er geen moeite voor te doen. Alhoewel ik vlak voor de start naar de wc ben geweest heb ik nog steeds het gevoel dat er nog wat uit mijn blaas moet. Ik ben jaloers op al die mannen die langs de kant staan te plassen. Ineens rond het 20km punt. Zie ik daar toiletten staan. Ik neem van de gelegenheid gebruik en doe even snel een plasje. Zo dat lucht op zeg!! Intussen maak ik ook van elk drinkpost gebruik. Neem als ik moe ben even de tijd om te drinken, voel ik me goed ren ik door met bekertje in mijn hand. Ik blijf drinken. Ieder uur neem ik een gelletje. Het gaat goed ik zit lekker in mijn flow. Rond 24 kilometer begin ik sterretjes te zien. Teken om iets rustiger aan te lopen Waarschijnlijk door de hitte. Dus ik doe even een tandje lager.

Kort daarop zie ik de Erasmus brug en ineens krijg ik vleugels wat een publiek en wat geweldig dat ik hier mag lopen!!!  Dat ik dit kan!!!

En ineens zijn de sterretjes weg! Ik loop weer verder in de flow waar ik in zat! Ik merk wel dat ik om mijn ademhaling moet denken. Als ik met een flinke teug inadem merk ik dat ik makkelijk hyperventilatie krijg. Dus ik moet goed gefocust zijn op een goede ademhaling. Ik wil niet uitvallen! Dus ik denk goed om mijn ademhaling en het gaat goed! Na 32 kilometer ongeveer, ergens in het Kralingse bos krijg ik last van verzuring in mijn kuiten. Ik kom Dick weer tegen. Hij had bij het 28 km punt een dip gehad. Maar was weer op de rails. Hij zei: loop maar lekker door hoor! Dus ik ben rustig door gelopen.  Vlak daarna zag ik verzorging. Ik keek naar haar uit en ik zag haar: Claudia Reuvers Heel snel even een knuffel gegeven. Dat is fijn, een  bekend gezicht langs de kant.

Mijn kuiten beginnen steeds meer pijn te doen. Ik besluit bij het volgende verzorgingspunt AA te pakken ipv water en even stil te staan en mijn kuiten te rekken. Dat helpt iets maar de pijn blijft toch wel. Wel even op krachten gekomen en weer verder. Wel met op een iets lager tempo maar wel lekker in mijn flow! Ik ben nog steeds heel druk met het publiek. Helaas heb ik mijn vriendinnetjes Maaike en Gepke gemist die me wilden verrassen met hun bezoekje. Als ik het had geweten had ik op ze gelet. Maar helaas. Ik vind het heel jammer. Elke keer als er muziek was zweepte me dat op! Ik begon keihard mee te zingen en mee te dansen terwijl ik door liep. Zo leuk om de reacties van het publiek te zien! Vaak werd mijn naam omgeroepen. Zo leuk! Zo herinner ik me dat ik na het Kralingse Bos langs een band kwam die het nummer: Suck my kiss (Red Hot Chili Peppers) zong.  Ik zong uit volle borst mee en deed er een dansje bij. Ik kreeg nog een high five van de zanger! Genieten met volle teugen!! Ik kreeg er kracht door al die live muziek en DJ’s langs de kant.

En toen kwam ik in het centrum. Ik draaide de Blaak op en zag al die mensen langs de kant! Ze haalden mij binnen of ik de eindstreep al had gehaald. maar ik moest nog een klein stukje. Ik werd overspoeld door emotie en ik wilde gaan huilen maar ik merkte dat dat mijn ademhaling niet ten goede kwam.

554618_10200704976494232_242652467_n

Dus ik sprak mezelf streng toe! Kom op Tamara, nog even!! Slikte mijn tranen in en ik ademde nog even in een kommetje van mijn eigen hand en ik was er weer!! Eindelijk was daar de Coolsingel!!!  Ik keek om me heen of ik bekende zag. Dat zag ik niet. Maar dat gaf niks! Ik had dit gehaald!!

finish

finish2finish3finish4

Ik loop over de finish en maak meteen een filmpje:

Wat geweldig!!! En het ging me echt goed af! Het was niet makkelijk! Ik moest er wel voor werken. Maar dit ging me goed af!! Geen enkel moment gehad dat ik het niet leuk vond! Ik heb elke kilometer genoten!!  Ik denk dat de bietensap ook zijn werk goed heeft gedaan. Want ik had een bereconditie! Alleen mijn kuiten had ik last van maar qua conditie kon ik dit aan!!

11

Volgend jaar doe ik hem weer!!! Dat weet ik nu al. Ik vond dit echt een feestje! Vergeleken met de afsluitdijk was dit een eitje!!

Nog even een speciale vermelding voor Rinus van der Wal. Hij zou vandaag eigenlijk meelopen. Helaas moest hij toch nog onverwacht afscheid nemen van zijn geliefde schoonmoeder. Hierdoor kon hij niet met mij meelopen. Ik had graag dit samen met hem gelopen. Omdat hij zo’n toffe peer is en mijn grote hardloopvriend! Maar ik weet zeker dat we heel snel samen een marathon gaan lopen want nogmaals dit was absoluut niet mijn laatste. Dit smaakt naar meer!

Later komt deel 2 van dit verslag. Want zoals de meesten van jullie weten heb ik deze race voor mijn vader gelopen. Daar wil ik alles over vertellen. Maar daar horen nog foto’s bij. En die heb ik nu nog niet. Maar die komen er binnenkort aan. Dan horen jullie weer van mij.

Tot slot van dit deel nog even wat getalletjes:

uitslag

uitslag

volgens Garmin