Mijn laatste Lange Duurloop voor de Marathon.

Vandaag stond mijn laatste duurloop op de planning.  Mijn planning zei 32, maar ik wilde zelf de 35 aantikken.  Het weer zat een beetje tegen helaas. Maargoed, ik moest en zou hem vandaag lopen. Dat stond in de planning en ik heb nog 3 weken tot de marathon dus het moest vandaag gebeuren! Ik had al geprobeerd goed koolhydraten te stapelen. Vrijdagavond pasta, gister tussen de middag pannenkoeken, en als avondeten weer pasta. Vanochtend een kommetje gepofte tarwe met honing met melk. En gewapend met een rugzak met een liter water en 3 gelletjes ging ik op pad.

552026_510426699021278_2043197516_n

Ik had mijn route al uitgestippeld. Ik zou beginnen met een paar kilometer tegenwind, daarna het grootste stuk wind mee en de laatste 7, 8 kilometer weer wind tegen.  Toen ik net onder de knobben door ging en op het noordereind liep, liep ik pal tegen de wind in. Ik waaide soms bijna van de weg af. Ik liep wel lekker rustig. Het zonnetje scheen en het was niet koud. Alleen die wind! Man o man!  Hier een foto van de vlaggen om zo een idee te krijgen hoe hard het waaide.

20130324_095831

Ik wist dat het maar even was, dat het later beter werd. dus ik bikkelde maar even door.

20130324_100147

Toen eindelijk wind mee, de wind was ook wat minder want ik liep wat meer beschut. Het was zo mooi! En het liep heerlijk!! Het was leuk om de route die je vaker loopt de andere kant op te lopen! Geeft je rondje een hele andere dimensie.

20130324_10225120130324_102320

20130324_103601(0)

524887_510574309006517_188597276_n

Het liep heerlijk zo wind mee met een zonnetje erbij. Ik had het eerder te warm dan te koud.  Na een kilometer of  18 kwam ik Beetsterzwaag binnen:

208860_510572199006728_2036596147_n

Het gaat nog steeds superlekker! Nadat ik Beetsterzwaag was gepasseerd en over de viaduct was gegaan voelde ik de wind heel hard in mijn rug blazen. Ik moest mezelf echt afremmen. Ik wist dat er een stuk kwam na Nij Beets, over de Krite, dat zou een super pittig stuk worden, het laatste stuk, alleen maar tegen wind. Over de Krite zou dat een ongelovelijk zwaar stuk worden. Dus toen ik af kon slaan naar Boornbergum, ipv rechtdoor te gaan naar Nij Beets om vervolgens dat lange kale stuk over de Krite weer terug te gaan, koos ik eieren voor mijn geld en ben afgeslagen. Ik moest dat niet willen. Zo’n zware lange duurloop kon ik mezelf makkelijker maken dus dat heb ik ook gedaan. Ik moest die andere kilometers maar ergens anders gaan lopen. Goed besluit vond ik wel!

20130324_115730

Toen ik Boornbergum net binnenkwam zag ik een leuk fietspadje aan mijn linkerhand. Goh wat een geweldig leuk weggetje! Ik werd er zo blij van! Ik was blij dat ik die beslissing genomen had om mijn route af te snijden. Zo kom je nog eens ergens.

20130324_121343

20130324_121941

Na ongeveer 29 of 30 kilometer kwam mijn dip. Ik keek er eigenlijk nog van op dat het zo lang geduurd heeft. Het liep zoo ongelofelijk lekker! Mijn benen begonnen loodzwaar te worden en raakte erg vermoeid. Het was niet zo dat ik niet meer kon, maar mijn benen voelde zo zwaar aan. Ik liep ook niet meer zo lekker. Ik moest mezelf echt verder slepen. Het was nog maar eventjes.  Onderweg moest ik een beetje puzzelen waar ik langs moest lopen om zo mijn 35 kilometer vol te maken. Dat maakte me soms ook een beetje gedesorienteerd. Maargoed ik ging maar door en het ging goed! Ik ging ook langzamer lopen ik was op het laatst aan het sjokken. Maar ik ging door!!! Vlak voor mijn huis kwam ik uit op 35 kilometer. Ik had het gered!!! Ik ben klaar voor Rotterdam!

Tot slot een video momentje vlak nadat ik mijn 35km had volbracht. Dit is wie ik ben, misschien een beetje emotioneel. Maar what you see is what  you get! Ik ben trots!

Mijn loop volgens garmin

Advertenties

De hel van 2013 Afsluitdijkrun 10 maart

Jeetje wat kan ik hier over zeggen. Ik moet er nog van bijkomen. Niet alleen lichamelijk maar ook geestelijk. Maar beginnen bij het begin dan maar?

Mijn mama haalde me op ’s ochtends vroeg om 8.00. Doordat er slecht weer voorspeld was wilde mama op tijd vertrekken. Die dag daarvoor had ik gewerkt en was pas laat thuis. Ik liep weer door de drukte in mijn hoofd door het huis als een kip zonder kop, je kent het wel. En wat ben ik dan blij met mijn held Jelmer die me altijd bijstaat. Heerlijk zo’n stabiele factor. ❤ Ik had zelfs alles ingepakt wat ik moest hebben en ik was niks vergeten! #trots

Mama en ik waren er als allereerste. Samen even een bakje koffie gedronken en toen kwamen de eerste vrijwilligers al binnen. Wat heb ik een respect voor Jan Verwoert, zijn gezin en Andrina Grootjans de organisatoren van de afsluitdijkrun. Het was top georganiseerd! Toen eenmaal de lopers binnenkwamen was het binnen no time bommetje vol!  Ik was behoorlijk gespannen want de weersomstandigheden waren niet al te best. de hele afsluitdijk windkracht 6 pal tegen. Voordat deze loop begon had ik nog zo’n grote mond: we gaan met zijn allen. Trainen gaat me zo makkelijk af. Dit ga ik doen! Op het laatste moment nog besloten om toch maar mijn jasje aan te doen.

IMG_8486

IMG_8493IMG_8494

 

Nog even ingelopen met Christine en Nesrine daarna vlak voor het startschot de dijk op! Christine en Nesrine gaan in het voorste startvak en ik duik achteraan. Het startschot luidt en ik zwaai nog even naar Andrina die onder aan de dijk staat. Wij zouden samen gaan lopen maar omdat ze te kampen had met blessure heeft ze helaas moeten afzeggen. Maar in gedachten ging ze met me mee.

IMG_8545

Dick Pluim ging na 1 kilometer uitlopen. Ik kon hem niet meer bijhouden. Ik bleef lekker hangen achterin.

IMG_8565

We liepen met een groepje van ongeveer 7 of 8 man/vrouw helemaal achteraan. Yuri Koolwijk liep voor mij. Ik liep naast een oudere man. Op een gegeven moment zegt die oudere man: ik ga ook wel even voorop lopen en diegene waar hij mee wisselt zegt: goh dit scheelt een hoop! Dus ik tik Yuri aan en zeg: ik ga ook wel even voor je lopen.  Jeetje dat is zwaar, op kop  lopen!! Maar ik hou stug vol.  Na een tijdje wisselen we weer.  Na een tijdje zegt die oudere meneer, misschien is het een idee om bij de groep die voor ons ligt aan te sluiten. Dat betekent dat we moeten versnellen. Goed plan! Het laatste stuk heb ik op kop gelopen. Jemig dat is zwaar, versnellen en op kop lopen. Ik zei tegen Dennis Vangangel die naast me loopt. Gelukkig komen ze steeds dichterbij want dit hou ik niet lang vol. Yes, we hebben aansluiting gevonden.  Dit betekent grotere groep dus nog meer afwisselen, dus beter te doen. Ik heb een paar keer op kop gelopen maar ik vond het erg zwaar. Dus elke keer als ik het probeerde heb ik het maar heel even gedaan. Naar draagkracht zeg maar. Dit was prima te doen. Het is dus niet dat als je erachter loopt je geen last hebt van de wind want de wind voel je constant, als je voorop loopt voel je hem alleen vet hard in your face! Na een uurtje was het tijd voor een snackje. Gelletje nummer 1. Voor het 15 km punt moesten we de dijk omhoog. Daar was thee, banaan en AA drink. Toen ben ik even stil gestaan  om mijn thee achterover te slaan. Ik kreeg nog een banaantje en een flesje AA mee. Proberen de groep weer bij elkaar  te zoeken maar de groep was gesplitst. Er was een gedeelte door gelopen en er was een gedeelte blijven hangen. Wij zaten dus in het midden. Gelukkig vond ik mijn maatje Yuri.

IMG_8474

556848_502135829843570_763257236_n

De groep was uit elkaar gevallen en dat merkte je. Minder personen om af te wisselen. Yuri en ik kletsen wat maar op een gegeven moment kon ik dat ook niet meer. Het tweede gedeelte was zo ontzettend zwaar. Geen beschutting meer van de grote groep. Wel probeerden we wat aan te haken aan groepjes maar het was moeilijk. Op een gegeven moment liepen we samen. Ik zei toen we nog een kilometer of 5 moesten: ik kan je niet meer bij houden. Zegt Yuri: kom maar achter me lopen. Zo lief!  Die laatste paar kilometers zo vaak gedacht: ik stop ermee, ik ben er klaar mee. Maar dat doe je dus niet! We vonden aansluiting bij 2 mensen. Met zijn vieren het laatste stuk gelopen. Iedereen was stuk, op kop lopen is niet leuk!!! Toen draaide we de dijk op en gingen terug naar beneden wind mee. Ik zei tegen Yuri: dit is toch lekker! Echt een traktatie!!! Wat heerlijk!!  Mijn moeder stond bij de finish te verkleumen en iedereen op te vangen.

312908_451008964969600_1008557781_n

Ik zei tegen Yuri: kom op, nog samen een sprintje doen???  En samen persten we er nog een sprint uit!!  Samen over de finish!

601042_504197306310884_448070677_n

BFBcv9kCcAAs7yd

Nadat ik  over de finish heb gegaan zie ik mijn moeder ik val in haar armen en huil, keihard! Ooh mama het was zo zwaar en het was echt niet leuk!!! Ik bedank Yuri en geef hem een knuffel. Als ik hem niet had…

Nog eventjes de getalletjes van mijn loopje:

http://connect.garmin.com/activity/282788572

522602_504186002978681_453525878_n

Dit was met stip mijn allerzwaarste run ooit! Dit was afzien en vooral niet leuk! Maar wel leuk dat ik het heb gedaan! Ik heb gehoord dat deze run onder deze omstandigheden zwaarder was dan een marathon. Dus Rotterdam wordt een feestje.

Afsluitdijkrun: 90 afzeggingen, 15 uitvallers ik zat bij de overige lopers die wel hebben gelopen en hem uit hebben gelopen. Ik sluit af met de woorden van een vriend:

Hardlopen is niet altijd alleen maar plezier als je een doel voor ogen hebt die je kost wat kost wil bereiken…