Halve marathon van Egmond

Gister mijn eerste loop van het jaar 2013. Het jaar waar ik mijn marathon zal lopen. Een prima voorbereiding hierop is de halve marathon van Egmond. Ik had al met Running Rinus afgesproken dat we samen zouden lopen. Rinus zou me proberen onder de 2 uur te hazen. Rinus heb ik ontmoet op onze vakantie op Kos. Ik vertelde toen op Kos dat ik de marathon van Rotterdam zou gaan lopen. Rinus kon mij een paar mooie tips geven over de voorbereidingen en het lopen enzo. Nu een half jaar later gingen we deze halve marathon samen lopen, in een paar maanden hebben we allebei het nodige meegemaakt, Rinus die zijn vrouw onder zijn ogen een longembolie zag krijgen en na een spannende tijd waarbij het leven van zijn vrouw aan een zijden draadje hing is ze er godzijdank heel goed vanaf gekomen. Intussen is mijn vader ook getransplanteerd wat ook een spannende tijd was. We vonden daarom ook veel steun bij elkaar en we vonden veel herkenning bij elkaar. Het schept ook best wel een band.

Wat ontzettend bijzonder is het dan ook dat we dit nu samen gaan doen, de halve van Egmond. Na de spannende tijd van Rinus heeft hij niet zo goed kunnen trainen maar hij stond er omdat hij het wou! Ik had er niet meer op gerekend, maar ik vond het zo bijzonder dat hij er toch stond! Fantastisch Rinus!

Om 9 uur ’s ochtends werd ik opgehaald door Martin van Ooyen. Hij ging hem ook lopen en ik mocht met hem meerijden. Wat een luxe! Toen we de rijksweg opreden klonk op de radio het nummer van Pink Floyd: Wish you were here. Ik zei tegen Martin, wat speciaal dat we dit nummer nu horen. Het nummer zo bijzonder voor mijn vader….

Met 1 uur en 20 minuten kwamen we in Alkmaar aan. Waar we met pendelbussen naar Egmond werden gereden. Het liep allemaal mooi vlot. We konden omkleden in een verwarmde sporthal. Wat een mensen!! We hadden een plekje bemachtigd en nu was het wachten. Een klein half uurtje later kreeg ik een telefoontje van Rinus. Hij zat in de massageruimte omdat het daar wat rustiger was.  Ik haalde hem daar op en de hereniging was gaaf. Leuk om je weer te zien Rinus! We liepen weer terug naar Martin en wachtten daar nog een tijdje.

Rinus en Martin

Langzaam aan hebben we onze spulletjes bij elkaar gezocht. Alles wat we niet nodig hadden tijdens de loop hebben we ingepakt. En dat hebben we weggebracht naar de kledingtent. Martin startte een half uur eerder dus die ging wat eerder richting start. Rinus en ik gingen weer zitten in de massageruimte. Daar was het lekker rustig en geen tetterende fanfare die in je oren staat te blazen, met alle respect 😉 Toen het onze tijd was gingen ook wij richting start. Nog even een foto voordat we in het startvak gaan.:

Ik en Rinus

Rinus heeft ook erg leuke foto’s en filmpjes gemaakt maar helaas ging dat niet helemaal goed…. daarover later meer. We gingen het startvak in en toen blies door de speakers het prachtige nummer: La Bomba, van King Africa. Dat was super toevallig want dat nummer hoorden we elke dag een paar keer aan het zwembad van Kos. Er hoorde ook een leuk dansje bij en dat dansje deed ik ook spontaan in dat startvak. Er zijn bewegende beelden van, maar waar……. We hebben niet heel lang moeten wachten voordat het startschot afging. En we gingen ook vrij vlot over de start heen. Dat heb ik elders wel anders meegemaakt. Daar gingen we dan. Eerste 3 kilometer door het stadje. Rinus waarschuwde me al hij zei dat het waarschijnlijk niet haalbaar is om het binnen de 2 uur te volbrengen is om de drukte. Je moet zo je best doen om je weg te vinden en niet op te laten houden door de menigte. Dus had ik me er een beetje op ingesteld dat het te wijten aan de menigte wel eens niet haalbaar zou worden. Nouja we zouden in ieder geval lekker gaan lopen. Na 3 kilometer gingen we het strand op. Ik moet zeggen dat we de eerste paar kilometers vrij vlot gingen, een beetje te vlot naar mijn smaak. Toen we het strand op renden viel dat in eerste instantie best tegen, we kwamen meteen in mul zand. Dat was best zwaar. Gelukkig duurde dat niet lang en kwamen we snel op een steviger ondergrond te lopen. Het was hier en daar wel een beetje zoeken hoe het best te lopen en af en toe wat watergeulen te ontwijken. Er liepen 2 stromen mensen, vlak langs de kust, en wat meer naar de duinen toe. Wij liepen wat meer naar de duinen toe. Het strand lopen duurde 7 kilometer. Rinus heeft mooie foto’s en filmpjes gemaakt. Ik vond het vrij zwaar maar ging dapper door. Ik had een Spibelt om met belangrijke dingen erin. Zoals telefoon, bankpasje en wat losgeld. Maar het losgeld rammelde in mijn spibelt. Dat vond ik wel heel irritant. Ik zei: dit is ook de laatste keer dat ik kleingeld meeneem. hahaha.  Onderweg zagen we Henny Huisman iedereen nog aanmoedigen met een koebel. Terwijl ik lekker aan het ploeteren was kletste Rinus aan een stuk door. Wat ik wel heel fijn vond, want wanneer ik even geen lucht had om te kletsen, kletste hij wel vrolijk door. Hij vroeg constant of het wel ging en hoewel ik het wel zwaar had, wat ik ook wel aan gaf, ging het best goed. Ik liep wel door. Vlak voor het keerpunt in Castricum zei Rinus: ik ben mijn camera kwijt! Ik meteen in de stress. En toen kwam de klim van het strand naar boven, in mul zand. Rinus was heel rustig maar ik maakte me druk, en die klim er nog bij. Ik had het superzwaar! Ik zei tegen Rinus: ik kan niet meer. Rinus zei: boven is verzorgingspost, daar kun je even bijtanken. Ik ben daar heel even gestopt, even wat drinken gehad, warme AA drink, wat was dat lekker!! Een stukje fruit erbij. En daar gingen we weer! Gelukkig herstelde ik vrij snel en we gingen weer in de dribbel. Iets langzamer dan daarvoor maar het liep best lekker. Even een kilometer of 2 rustiger aan lopen. Ik zei: even herstellen en daarna weer knallen. Ik vertelde dat ik het erg vond dat hij zijn camera was verloren. Hij zei dat ik me daar niet druk om moest maken. Na 12 kilometer kreeg ik de vaart er weer in. Het liep heerlijk door de duinen. Ik vond het heerlijk lopen, dan weer omhoog, dan weer omlaag. Ik vond het strand zwaarder om te lopen. Ik liep een beetje in golven vond ik zelf, de ene keer ging het super, en dan had ik weer even een inzakmomentje en daarna ging het wel weer. Elke keer als ik zei tegen Rinus: nu weer even rustig aan hoor, dan hield ik dat een halve minuut vol en daarna ging ik weer op het oude tempo. Onderweg werd er ook nog een foto geschoten door http://www.hardlopen.nl Daar kwam deze foto uit:

SAM_1059

De verzorgingsposten kwamen elke keer wel als een heel warm welkom. Omdat Rinus zijn camera was kwijt geraakt vond ik het toch wel leuk om bewegende beelden te hebben als aandenken. Dus heb ik ook even een stukje gefilmd.

Het lopen ging best goed, ik moet zeggen dat ik het strand zwaarder vond dan de duinen. We kwamen bijna bij de Bloedweg. Ik had de pas er aardig in en Rinus waarschuwde me voor de Bloedweg. Ik zei: straks als we de Bloedweg opgaan doen we wel en tandje langzamer ok?? Rinus vond alles best. Die Bloedweg was zwaar, je gaat omhoog richting stad. En zo aan het eind van zo’n halve marathon is dat best zwaar. En het was zwaar!  Toen de klim was geweest keek ik op de klok, ik zei: hoe lang nog Rinus?? Hij wist het niet precies, hij zei: het kan niet lang meer duren. Dus ik denk: ik zet de versnelling erin! Nog ruim een kilometer??? Ik denk: ik waag het erop. We zaten nog 600 meter voor de finish. Ik kon niet meer….. Rinus zei: kom op: hoofd omhoog, zo kun je alles aan! Ik pakte Rinus zijn hand en samen gingen we over de finish! Meteen over de finish vloog ik hem in zijn armen. Wat was ik hem dankbaar! Wat een ontlading!!

En wat een tijd!! Doelstelling ruim gehaald!

ehm13-04941ehm13-04942

ehm13-24322

ehm13-44453

Dit is ook een leuk filmpje: Finishfilmpje

uitslag

Toen we de finish waren gepasseerd vroeg ik aan 2 vriendelijke vlaamse mensen om een foto van ons te maken. Dat ging niet helemaal goed. Ze wisten niet zo goed hoe mijn telefoon werkte. Gelukkig hadden die mensen heel veel geduld en is het uiteindelijk toch gelukt:

546860_474257169304898_368934686_n

Ook wilde ik nog een filmpje maken en dat mislukte de eerste keer. Nadat we een heel verhaal hadden gehouden op camera, dachten we, kwam ik erachter dat ik het geheel niet had opgenomen. Nou, dan nog maar een keer.

Nadat we de medaille in ontvangst hadden genomen kreeg ik het ontzettend koud. Rinus stelde voor om naar de sporthal te trimmen. Dat is een goed idee. Lekker weer warm worden!

Daar zagen we Martin ook, hij had zich al omgekleed. Hij had ook heel goed gelopen. 1.54. Hij had op 1.55 ingesteld dus ook zijn doel was bereikt. Ik trok ook even wat droge kleding aan.  We hebben afscheid genomen van Rinus. En wij gingen ook lekker naar huis. Het was een prachtige dag met een prachtige loop en mooie prestaties. Bedankt Martin voor de lift en Rinus bedankt dat je met me mee bent gelopen. Ik vond het heel bijzonder!

tabelroute