Tranen

Soms wordt het me een beetje teveel en dan komen er heel veel tranen. We hebben een super weekend gehad. Ik heb afgelopen zaterdag eerst een avondje met vriendinnen gehad. Gezellig met een hapje en een drankje en goed gezelschap.  Lieve vriendinnetjes en goede gesprekken. Ik had die zaterdag al gewerkt en was vroeg uit de veren, ’s middags even een half uurtje gepowernapt om op te laden. Ondanks de powernap kakte ik vrij snel in.  Ondanks dat een zeer gezellige avond gehad en ik lag er al later in dan normaal gesproken. De kindjes zijn steeds om 7.30 wakker dus echt een lekkere lange nacht heb ik niet kunnen maken. Zondag waren Jelmer, ik, de kinderen en mijn moeder een dag naar Zeeland. De jongste broer van mijn vader wordt vandaag 50 jaar en zijn vrouw had een surprise etentje georganiseerd met familie om dit te vieren.  En aangezien onze familie in Rotterdam  en Cuyk woont zien we die niet zo heel erg vaak. Een goede reden om deze feestelijkheden aan te pakken om elkaar te ontmoeten. Helaas kon mijn vader hier niet bij zijn. Mijn vader mag omdat hij op de transplantatielijst staat niet verder dan 150km van het UMCG verwijderd zijn want als er een hart beschikbaar is, moet hij gelijk getransplanteerd worden. Afgezien van dat feit is het ook veel te vermoeiend voor mijn vader. De reis alleen al zou hem enorm opbreken. Samen met mijn moeder besloten we er heen te gaan zonder mijn vader. Wat erg moeilijk voor mijn vader was. Want wat had hij hier graag bij willen zijn bij zijn broers. Wat ook weer moeilijk voor mijn moeder is. Het blijft een verdrietige zaak en door dit soort dingen maakt het allemaal maar weer confronterend. Hij staat alweer anderhalf jaar op de lijst en het wachten is killing! De twijfels en angsten nemen toe terwijl je wacht.

De verrassing voor mijn oom was zeer geslaagd en hij was erg blij dat we er waren. Toch blijft het verdrietig dat mijn papa ziek is en dit niet mee kan maken, aan de andere kant voor mijn moeder fijn dat ze er uit is en de familie van papa kan zien. Het is dubbel heel dubbel. Mijn vader was de grote afwezige, althans de man die hij was voordat hij ziek werd en dat is verdrietig heel verdrietig. Ik blijf hoop houden dat het allemaal weer goed komt. Als hij straks een nieuw hart heeft en hij komt er bovenop is hij fitter en dan is hij er weer! Ik hou me daar aan vast.  Het was heel gezellig om iedereen weer te zien. Het was fijn om de broertjes van mijn papa weer te zien. En wat lijken ze verschrikkelijk veel op papa.

 

Ook erg fijn om mijn neefjes terug te zien en hun vrouwen en kids. Je ziet elkaar niet vaak, maar het gevoel blijft en dat is mooi. Het was 21.30 dat we weer naar huis reden. En we waren rond 0.30 thuis, we zijn 12 uren van huis geweest. Het was erg intensief en fijn en mooi. Ik was ook meteen jarig. De volgende ochtend waren de jongens weer vroeg en dus wij ook! Toen heb ik maar een blokje gelopen van 10km, flink op tempo (11.2km p/u) Ik was kapot! Daarna boodschapjes gedaan en taart gehaald. Toen snel even geluncht met lekkere broodjes en daarna hup op bed. Even weer bijtukken.  ’s middags visite van mijn papa, mama, Koos, Zwaan en Emma gehad. Verder rustig. Ik was behoorlijk moe van alles. We hebben heerlijke mosselen gegeten en daarna hebben we de kids lekker vroeg op bed gegooid. Wat de kids (lees: Morris) niet zo leuk vonden. Gelukkig sliepen ze snel (dat wisten we ook wel, daarvoor wel erg weinig slaap gehad) Jelmer en ik zijn ook vroeg op bed gegaan.

Ik heb erg gedroomd. Ik droom soms hetzelfde, althans dezelfde strekking. Ik had de droom al lang niet meer gehad maar vannacht was het weer zo ver. Ik droom vaak over het huis van mijn opa en oma Sasabone. Ik droom dan altijd dat ik een rondleiding krijg in dat huis en dat de roept herinneringen op. Een gevoel van aanwezigheid van opa en oma, alsof ze er weer heel even zijn. Alhoewel opa al bijna 30 jaar dood is en oma ruim 20 jaar mis ik ze nog heel erg.  En terwijl ik dit schrijf komen de tranen weer. Ik ga alle kamertjes weer door, waar mijn tantes hebben geslapen, waar mijn oom heeft geslapen, waar opa en oma hebben geslapen.  Ik mis opa en oma nog zo.

Vanochtend werd ik wakker en was nog helemaal niet klaar met slapen maar ik moest er wel uit, ik moest namelijk werken. Vanochtend terwijl ik mijn brood smeer komen de tranen en voel ik het gemis van mijn opa en oma. Op het werk ben ik niet helemaal mijzelf. Ik loop als een zombie rond en ben traag en klungelig. Ik voel de tranen weer heel hoog komen en zonder me even af op de wc, weer komen de tranen. Ik moet mezelf vermannen en ga weer verder met mijn werk. IK merk dat ik even niet zoveel kan hebben. …

Vanavond maar weer lekker vroeg op bed, even wat slaap inhalen. Misschien gaat het straks weer beter. Ik voel me nou even niet zo….